Dźwignia finansowa

Określenie na zjawisko zwiększenia tempa pomnażania zysku kapitałów własnych firmy dzięki zaangażowaniu kapitałów obcych (np. z kredytu bankowego lub z emisji papierów dłużnych). Występowanie efektu dźwigni finansowej wskazuje na efektywne wykorzystanie zaangażowanych w firmie kapitałów. O występowaniu dźwigni finansowej mówi się w sytuacji, gdy rentowność kapitałów własnych netto firmy jest wyższa niż rentowność jej kapitałów całkowitych, stanowiących sumę kapitałów własnych i obcych (przy czym do wyliczenia rentowności kapitałów własnych dla ustalenia zjawiska "dźwigni" przyjmuje się faktycznie zrealizowany wynik netto, natomiast do wyliczenia rentowności kapitału całkowitego skorygowany wynik netto - powiększony o zapłacone odsetki od kredytów, pomniejszony o podatek naliczony według właściwej skali od kwoty tych odsetek). Kiedy rentowność kapitałów własnych firmy jest mniejsza od rentowności kapitału całkowitego występuje zjawisko tzw. "maczugi finansowej" (zaangażowanie kapitałów obcych powoduje obniżenie rentowności kapitałów własnych firmy). Określenie występowania efektu dźwigni finansowej lub maczugi finansowej jest istotne dla ustalenia właściwej struktury kapitałowej firmy oraz może stanowić pomoc w podjęciu przez bank decyzji odnośnie np. udzielenia firmie kredytu. Wyznaczenie optymalnej struktury kapitałowej firmy jest rzeczą trudną, gdyż zaangażowanie kapitałów obcych pozwala z jednej strony na zwiększenie wartości firmy i wykorzystanie oszczędności podatkowych, zaś z drugiej strony koszt obsługi zadłużenia może doprowadzić do spadku wartości firmy lub jej upadłości.