Hipoteka umowna

Zwana też hipoteką zwykłą; to hipoteka ustanawiana na zabezpieczenie zaistniałych wierzytelności pieniężnych o oznaczonej sumie pieniężnej na nieruchomości należącej do dłużnika lub do osób trzecich. Źródłem powstawania hipoteki zwykłej jest umowa zawarta pomiędzy wierzycielem a właścicielem nieruchomości, w związku z koniecznością zabezpieczenia oznaczonych wierzytelności pieniężnych. Hipoteka może być wyrażona wyłącznie w oznaczonej sumie pieniężnej w walucie krajowej lub w walutach obcych, może również zabezpieczać roszczenia o odsetki umowne o ile zaznaczono to w treści wpisu. Zwykle umowa o ustanowieniu hipoteki zawierana jest w formie aktu notarialnego (forma aktu notarialnego niezbędna jest, gdy hipoteka dotyczy nieruchomości stanowiącej własność lub współwłasność osoby trzeciej), przy czym oświadczenie wierzyciela może być złożone w formie dowolnej (np. przez przyjęcie oświadczenia właściciela lub użytkownika nieruchomości). Konieczną przesłankę ustanowienia hipoteki stanowi wpis w księdze wieczystej. Wpis hipoteki umownej ustanawianej na zabezpieczenie kredytu udzielonego przez bank dokonywany jest na wniosek o wpis hipoteki i na podstawie zaświadczenia banku stwierdzającego udzielenie kredytu. Koszty ustanowienia hipoteki zwykle obciążają kredytobiorcę, a ich wysokość określają odrębne przepisy.