Kredyt lombardowy

Zwany inaczej kredytem pod zastaw lub kredytem na zabezpieczenie; jest krótkoterminowym kredytem udzielanym klientom potrzebującym pilnie gotówki pod zastaw papierów wartościowych, metali szlachetnych, łatwo zbywalnych ruchomości lub innych praw majątkowych. Charakterystyczną cechą kredytu lombardowego jest posiadanie przez bank przedmiotu zastawu. Bank, przejmując przedmiot zastawu, nabywa prawo do jego sprzedaży w razie niespłacenia kredytu przez dłużnika, dlatego kredyt lombardowy udzielany jest najczęściej pod zastaw przedmiotów, których przechowywanie nie nastręcza bankowi trudności (zob. też zastaw na zasadach ogólnych). Specyfika kredytu lombardowego przejawia się również w: wysokim oprocentowaniu, krótkim okresie spłaty (zazwyczaj od tygodnia do 3 miesięcy), pobieraniu odsetek z góry poprzez potrącenie ich od kwoty wypłacanego kredytu oraz wymogu przedstawienia płynnego zabezpieczenia o wartości znacznie przekraczającej kwotę kredytu. Wysokość kwoty kredytu najczęściej waha się, w zależności od stopnia płynności zabezpieczenia, w granicach od 20% do 80% wartości przedmiotu zastawu. Wycena przedmiotu zastawu zazwyczaj dokonywana jest na koszt kredytobiorcy przez wskazanego przez bank specjalistę. Banki komercyjne w celu refinansowania się mogą zaciągać kredyt lombardowy w Narodowym Banku Polskim pod zastaw papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa, a także pod zastaw weksli, spełniających wymagania stawiane wekslom przyjmowanym przez NBP do redyskonta.