Otwarta pozycja walutowa

W ujęciu wąskim, pozycję walutową banku w danym dniu i w danej walucie tworzy różnica pomiędzy sumą wszystkich wpływów a sumą wszystkich wypływów odnotowywanych w danej walucie na rachunkach "nostro". Obliczanie (i kontrolowanie) pozycji walutowych przydatne jest przy zarządzaniu ryzykiem płynności. W ujęciu szerokim, otwarte pozycje walutowe są wynikiem różnic pomiędzy wielkością aktywów i pasywów wyrażonych w danych walutach obcych. Banki posiadające otwartą pozycję walutową ponoszą ryzyko dewizowe. W celu zmniejszenia rozmiarów ewentualnych strat z tego tytułu. Narodowy Bank Polski wprowadził ograniczenia wielkości utrzymywanych przez polskie banki pozycji otwartych w stosunku do wysokości ich funduszy własnych (aktualnie nie więcej niż 15% dla pozycji względem jednej waluty, 30% dla pozycji walutowej globalnej oraz 40% dla pozycji walutowej maksymalnej). Rozróżnia się krótką oraz długą pozycję walutową.